Skąd się wziął podział na grupy krwi?
2

A A A

Grupy krwi to podział teoretyczny i praktyczny ustalony na podstawie obecności określonych antygenów w jej surowicy oraz na samych erytrocytach. Układy grupowe opisywane są jedną z liter alfabetu (A, B, AB lub 0) oraz znakiem „plus” lub „minus”. Od czego zależy ten podział oraz dlaczego jest tak bardzo istotny dla pacjentów i lekarzy?

Układ AB0

Podział na „główne” grupy krwi (A, B, AB i 0) ustala się na podstawie rodzajów antygenów znajdujących się na większości komórek ciała (w tym też na krwinkach czerwonych) oraz przeciwciał, naturalnie występujących w osoczu krwi. Właściwa grupa krwi powstaje dopiero około 18 miesięcy po urodzeniu dziecka, dlatego badanie w tym zakresie może być miarodajne dopiero po ukończeniu przez dziecko drugiego roku życia.

W obrębie grupy krwi określonej jako „A” istnieje także inny podział, na grupę krwi A1 i A2, co związane jest z aktywnością określonych enzymów, biorących udział w konkretnych reakcjach metabolicznych.

Układ „Rh”

W zakresie tego układu grupowego, krew bada się pod kątem obecności „antygenu D”, który może występować jedynie na erytrocytach danej osoby. Nazwa układu „Rh” pochodzi od nazwy gatunkowej małpy Maccacus Rhesus, u której pierwszy raz wykazano obecność tych antygenów.

Osoby, które posiadają ów antygen, mają grupę krwi „Rh(+)” (jest to znaczna większość ludzi w populacji – około 85 procent), osoby pozbawione tego elementu mają grupę krwi „Rh(-)” – około 15 procent społeczeństwa. Wytwarzanie przeciwciał w stosunku do antygenu D zachodzi dopiero w momencie zmieszania się krwi z dwóch odmiennych grup.

Taka sytuacja ma miejsce na przykład w razie konfliktu serologicznego, występującego u matki o grupie krwi Rh(-), której dziecko ma grupę krwi Rh(+), gdyż odziedziczyło ją od ojca. Produkowane przeciwciała rozpoczynają niszczenie erytrocytów dziecka – zawierających antygen D, co może spowodować poważną chorobę krwi płodu, a nawet poronienie ciąży. Dzięki wdrożeniu odpowiednich metod zapobiegających temu zjawisku, takie zdarzenia są obecnie rzadkością.

Inne układy grupowe

Inne metody podziału krwi na grupy są mianowane przez nazwiska ich odkrywców – należą do nich między innymi układy Kell, Lewis lub Duffy. Różnią się między sobą obecnością określonych antygenów na powierzchni krwinek czerwonych. Nie mają one aż tak szerokiego zastosowania klinicznego jak układ grup „AB0” lub „Rh” i są przedmiotem bardziej zaawansowanych badań hematologicznych.

Skomentuj lub zadaj pytanie!

*